فیبر نوری سینگل‌مود در برابر مالتی‌مود: راهنمای انتخاب کابل و ماژول SFP+

با افزایش روزافزون حجم داده‌ها و پهنای باند مورد نیاز در دیتاسنترها و شبکه‌های اداری، کابل‌های مسی دیگر پاسخگوی نیازهای ارتباطی فواصل طولانی و سرعت‌های بالای ۱۰G نیستند. در این میان، انتخاب بین کابل فیبر نوری سینگل‌مود (SMF) و مالتی‌مود (MMF) همواره از دغدغه‌های مهندسان خرید و طراحان شبکه است.

فیبرهای نوری مالتی‌مود (به ویژه استانداردهای OM3 و OM4) دارای قطر هسته بزرگتر (۵۰ میکرومتر) هستند که به چندین حالت موجی نور اجازه عبور می‌دهد. این کابل‌ها در ترکیب با ماژول‌های 10GBASE-SR با طول موج ۸۵۰ نانومتر، برای فواصل کوتاه تا ۳۰۰ الی ۴۰۰ متر (درون رک‌ها، اتاق‌های سرور و ارتباط بین طبقات یک ساختمان) بسیار مقرون‌به‌صرفه و بهینه‌اند.

در طرف مقابل، فیبرهای سینگل‌مود (استاندارد OS2) دارای قطر هسته باریک (۹ میکرومتر) هستند که نور لیزر را در یک مسیر مستقیم بدون انکسارهای مخرب هدایت می‌کند. این ویژگی باعث حذف پدیده Modal Dispersion شده و امکان انتقال پهنای باند 10G و حتی 100G را تا فواصل ۱۰، ۴۰ و ۸۰ کیلومتر با ماژول‌های LR و ER فراهم می‌سازد.